Avukatların Kişisel Sağlık Verilerine Erişimi
Güncelleme tarihi: 4 Kas
Güncelleme: 04.11.2026
Avukatların müvekkillerine ait kişisel sağlık verilerine erişimi, hukuki temsil yetkisi ile kişisel verilerin korunması arasındaki ilişkinin önemli konularından biridir. Özellikle malpraktis davalarında, hasta kayıtlarının incelenmesi ve hukuki süreçlerde kullanılması, iddia ve savunmaların hazırlanması bakımından belirleyici öneme sahiptir.
21 Haziran 2019 tarihli ve 30808 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Kişisel Sağlık Verileri Hakkında Yönetmelik, avukatların müvekkillerine ait sağlık verilerini talep edebilmeleri için vekâletnamede özel bir hüküm bulunmasını zorunlu kılmıştı.
Ancak 2024 yılında 6698 sayılı Kişisel Verilerin Korunması Kanunu'nun (KVKK) 6. maddesinde yapılan değişiklik ve 3 Aralık 2025 tarihinde Yönetmeliğin avukatların sağlık verilerine erişimini düzenleyen 10. maddesinin yürürlükten kaldırılması, konunun hukuki çerçevesini değiştirmiştir.
Bu değişiklikler karşısında avukatların sağlık kayıtlarına erişimi; temsil yetkisinin kapsamı, kişisel sağlık verilerinin işlenme ve aktarılma şartları ile hasta mahremiyetinin korunması birlikte değerlendirilerek ele alınmalıdır.
Avukatların Özel Olarak Yetkilendirilmesi Gereken İşlemler
Avukatlar, müvekkilleriyle aralarındaki vekâlet ilişkisine dayanarak onlar adına hukuki işlemler gerçekleştirir ve yargı mercileri önünde temsil görevini üstlenirler. Bu ilişkinin hukuki temelini vekâlet sözleşmesi ve temsil yetkisi oluştururken, vekâletname söz konusu yetkinin üçüncü kişilere karşı belgelendirilmesini sağlar.
Kural olarak avukatlar, genel vekâletnameyle birçok hukuki işlemi gerçekleştirebilirler. Bununla birlikte bazı işlemler bakımından özel yetkilendirme aranmıştır.
6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 504. maddesinin üçüncü fıkrası ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 74. maddesinde, özel yetki gerektiren işlemler düzenlenmiştir. Örneğin taşınmazların devri, davadan feragat ve sulh gibi işlemler, ilgili hükümlerde öngörülen koşullarda özel yetkilendirmeyi gerektirir.
Buna karşılık avukatın müvekkilinin sağlık kayıtlarını talep etmesi, bu maddelerde bağımsız bir özel yetki konusu olarak sayılmamıştır.
Nitekim 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 2. maddesinin üçüncü fıkrası da avukatların görevlerini yerine getirebilmeleri için gerekli bilgi ve belgeleri incelemelerine ilişkin yetkileri düzenlemekte; aynı zamanda ilgili kanunlardaki özel hükümleri saklı tutmaktadır.
Dolayısıyla avukatın temsil yetkisinin bulunması ile müvekkiline ait kişisel sağlık verilerinin kendisine aktarılabilmesi, birbiriyle bağlantılı olmakla birlikte farklı hukuki şartlara tabidir.
Kişisel Sağlık Verileri Hakkında Yönetmelik'in 10. Maddesi ve 2025 Değişikliği
21 Haziran 2019 tarihinde yürürlüğe giren Kişisel Sağlık Verileri Hakkında Yönetmelik'in "Sağlık Verilerine Avukatların Erişimi" başlıklı 10. maddesinde, avukatların müvekkillerinin sağlık verilerini genel vekâletnameyle talep edemeyecekleri düzenlenmişti.
Maddenin ilk hâline göre, sağlık verilerinin avukata aktarılabilmesi için vekâletnamede ilgili kişinin özel nitelikli kişisel verilerinin işlenmesine ve aktarılmasına ilişkin açık rızasını gösteren özel bir hüküm bulunması gerekiyordu.
Bu düzenleme, özellikle sağlık hukuku davalarında önemli sonuçlar doğurmuştu. Tıbbi uygulama hatası nedeniyle açılan davalarda hasta kayıtlarını incelemek isteyen avukatların, müvekkillerinden sağlık verilerinin işlenmesini ve aktarılmasını kapsayan özel hükümlü vekâletname almaları zorunlu hâle gelmişti.
Maddenin yürürlüğe girmesinin ardından İstanbul Barosu tarafından düzenlemenin iptali istemiyle dava açılmış, özel yetki zorunluluğunun kanuni dayanağı ve Avukatlık Kanunu'nun avukatlara tanıdığı yetkilerle ilişkisi tartışma konusu olmuştu.
3 Aralık 2025 tarihli ve 33096 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Yönetmelik değişikliğinin 9. maddesiyle, avukatların sağlık verilerine erişimini düzenleyen 10. madde yürürlükten kaldırılmıştır.
Böylece avukatın müvekkiline ait kişisel sağlık verilerini talep edebilmesi için vekâletnamede açık rızayı gösteren özel hüküm bulunması yönündeki Yönetmelik zorunluluğu sona ermiştir.
Türkiye Barolar Birliği de 17 Aralık 2025 tarihli ve 2025/65 sayılı duyurusunda, yapılan değişikliğin avukatların müvekkillerine ait kişisel sağlık verilerine erişimini ve bunları mesleki faaliyetleri kapsamında işlemesini engellemediğini; vekâletnamede açık rızayı gösteren özel hüküm aranmasının artık gerekli olmadığını açıklamıştır.
Ancak 10. maddenin yürürlükten kaldırılması, kişisel sağlık verilerinin her durumda ve sınırsız biçimde avukatlara aktarılabileceği anlamına gelmemektedir.
Sağlık verilerine erişim, genel vekâletnameyle temsil yetkisinin varlığı yanında, talep edilen verilerin niteliği ve kişisel verilerin korunmasına ilişkin mevzuat hükümleri çerçevesinde değerlendirilmelidir.
Yönetmelikte 4 Temmuz 2026 tarihinde yapılan sonraki değişiklikler ise sağlık verilerinin düzeltilmesi ve geçmiş tanıların yeniden değerlendirilmesi gibi konulara ilişkindir; avukatların erişimine ilişkin kaldırılan 10. madde yeniden düzenlenmemiştir.
Yönetmelikte 2025 ve 2026 yıllarında yapılan diğer değişiklikler, Kişisel Sağlık Verileri Yönetmeliği Değişikliği (3 Aralık 2025) başlıklı yazımızda ayrıca incelenmiştir.
KVKK Kapsamında Avukatların Sağlık Verilerini İşlemesi
Kişisel sağlık verileri, 6698 sayılı Kanun'un 6. maddesi kapsamında özel nitelikli kişisel veri olarak korunmaktadır.
12 Mart 2024 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanan 7499 sayılı Kanun ile KVKK'nın 6. maddesi değiştirilmiş ve yeni düzenleme 1 Haziran 2024 tarihinde yürürlüğe girmiştir.
Değişiklik öncesinde sağlık verilerinin açık rıza olmaksızın işlenebileceği hâller daha sınırlı olarak düzenlenmişken, yeni hükümle özel nitelikli kişisel verilerin işlenmesine ilişkin hukuki şartlar genişletilmiştir.
KVKK'nın 6. maddesinin üçüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca, bir hakkın tesisi, kullanılması veya korunması için zorunlu olması hâlinde, özel nitelikli kişisel veriler ilgili kişinin açık rızası aranmaksızın işlenebilir.
Bu düzenleme, avukatlık faaliyetleri bakımından önemlidir.
Örneğin bir malpraktis davasında, tıbbi müdahalenin hukuka uygunluğunun veya meydana gelen zararla müdahale arasındaki illiyet bağının değerlendirilmesi için hasta kayıtlarının incelenmesi zorunlu olabilir. Hukuki iddianın ileri sürülmesi veya savunmanın hazırlanması bakımından gerekli olan sağlık verilerinin işlenmesi, somut olayın özelliklerine göre KVKK m. 6/3-d kapsamında değerlendirilebilir.
Kişisel Verileri Koruma Kurumunun Şubat 2025 tarihli Özel Nitelikli Kişisel Verilerin İşlenmesine İlişkin Rehberi de bu konuda açıklayıcıdır.
Rehberde, avukatın müvekkilinin hakkını başka bir şekilde tesis etmesinin mümkün olmadığı durumlarda, hukuka uygun olarak elde ettiği özel nitelikli kişisel verileri mahkemeye sunmasının, somut olay bakımından hukuka uygun bir veri işleme sebebi oluşturabileceği belirtilmiştir.
Bununla birlikte, hükümde yer alan "zorunlu olması" şartı göz ardı edilmemelidir. Bir hakkın ileri sürülmesiyle bağlantılı her sağlık verisinin işlenmesi kendiliğinden zorunlu kabul edilemez. İşlemenin gerekliliği, amacı ve kapsamı somut olarak ortaya konulmalıdır.
Ayrıca sağlık verilerinin işlenmesi ile bu verilerin bir sağlık kuruluşu tarafından avukata aktarılması farklı işlemlerdir.
KVKK'nın 8. maddesi uyarınca, gerekli koruma önlemleri alınmak kaydıyla, 6. maddenin üçüncü fıkrasında öngörülen şartlardan birinin bulunması hâlinde özel nitelikli kişisel verilerin açık rıza olmaksızın yurt içinde aktarılması da mümkündür. Bununla birlikte aktarımın ilgili diğer mevzuata uygunluğu ayrıca değerlendirilmelidir.
Dolayısıyla avukatın hukuki bir uyuşmazlıkta sağlık verilerini işlemesi için geçerli bir sebebin bulunması, herhangi bir sağlık kuruluşundan istediği bütün kayıtları doğrudan elde edebileceği anlamına gelmez.
Ayrıca avukatın mesleki sır saklama yükümlülüğü, sağlık hizmetlerinin yürütülmesi amacıyla veri işlemeyi düzenleyen KVKK m. 6/3-e hükmünün bütün avukatlık faaliyetlerine doğrudan uygulanmasına yeterli değildir. Bu hükümde öngörülen amaçların da gerçekleşmesi gerekir.
Avukatın Müvekkiline Ait Sağlık Kayıtlarını Talep Etmesi
Avukatın kendi müvekkilinin sağlık kayıtlarına erişmesi bakımından Hasta Hakları Yönetmeliği'nin 16. maddesi önem taşımaktadır.
Anılan madde uyarınca hasta, sağlık durumuna ilişkin bilgileri içeren dosyayı ve kayıtları doğrudan veya vekili ya da kanuni temsilcisi aracılığıyla inceleyebilir ve bunların bir örneğini alabilir.
Dolayısıyla hasta adına hareket eden avukatın sağlık kayıtlarını talep etmesi, hastanın kendi tıbbi bilgilerine erişme hakkının hukuki temsil yoluyla kullanılması niteliğindedir.
3 Aralık 2025 tarihinde Yönetmeliğin 10. maddesinin kaldırılmasından sonra, sağlık verilerinin aktarılmasına ilişkin özel yetki hükmünün vekâletnamede bulunmaması, tek başına talebin reddedilmesi için yeterli bir gerekçe olarak kabul edilmemelidir.
Bununla birlikte sağlık kuruluşu, başvuruda bulunan avukatın temsil yetkisini ve talebin kapsamını inceleyebilir. Avukatın hangi kişiyi temsil ettiği, talep edilen kayıtların ilgili kişiye ait olup olmadığı ve paylaşımın hangi hukuki temele dayandığı önem taşımaktadır.
Hasta adına yapılan kayıt talebinin, başka kişilere ait ve talep kapsamı dışında kalan sağlık bilgilerinin açıklanmasına imkân vermediği de göz önünde bulundurulmalıdır.
Malpraktis Davalarında Hasta, Hekim, Hastane ve Sigorta Şirketi Vekillerinin Sağlık Kayıtlarına Erişimi
Sağlık hukuku uyuşmazlıklarında tıbbi kayıtlar, yalnızca hastanın iddialarının değil, hekim ve sağlık kuruluşlarının savunmalarının hazırlanması bakımından da önemlidir.
Ancak taraf vekillerinin sağlık kayıtlarına erişimi aynı hukuki esasa dayanmaz.
Hasta vekili bakımından, Hasta Hakları Yönetmeliği'nin 16. maddesi uyarınca müvekkilin tıbbi kayıtlarına erişme hakkı ve bu hakkın vekil aracılığıyla kullanılması söz konusudur.
Hastanın ameliyat notları, epikrizleri, laboratuvar ve görüntüleme sonuçları, aydınlatılmış onam belgeleri ile tedavi sürecine ilişkin diğer kayıtlar, hukuki uyuşmazlığın incelenmesinde önem taşıyabilir.
Hekim vekili bakımından ise farklı bir hukuki durum bulunmaktadır. Hekimin temsil ettiği kişi hasta olmadığı için, hasta kayıtlarının talep edilmesi müvekkilin kendi sağlık verilerine erişimi kapsamında değerlendirilemez.
Bununla birlikte hekim hakkında yürütülen tazminat, ceza veya idari soruşturma ve yargılama süreçlerinde tıbbi kayıtların incelenmesi savunma hakkının kullanılabilmesi bakımından gerekli olabilir.
Örneğin hekim hakkında ameliyat sonrasında gelişen bir komplikasyon nedeniyle dava açıldığında, müdahale öncesi değerlendirmeler, ameliyat kayıtları, ameliyat sonrası izlem ve konsültasyon belgeleri savunmanın hazırlanmasında belirleyici nitelik taşıyabilir.
Bu nedenle hekim vekilinin ilgili tıbbi kayıtlara ulaşma ihtiyacı, KVKK m. 6/3-d kapsamında bir hakkın korunması için zorunlu veri işleme şartı yönünden değerlendirilebilir. Ancak bu durum, hekim vekiline sağlık kuruluşunun bütün hasta kayıtlarına doğrudan erişim yetkisi vermez.
Hastane veya sağlık kuruluşu vekili bakımından, sağlık kuruluşunun kendi faaliyetleri kapsamında hukuka uygun olarak tuttuğu hasta kayıtlarını, açılmış veya açılması muhtemel davalar yönünden değerlendirmesi söz konusu olabilir.
Tıbbi kayıtların hukuki savunma amacıyla kullanılması mümkün olmakla birlikte, bu kullanımın somut uyuşmazlıkla bağlantılı olması ve kişisel verilerin korunmasına ilişkin yükümlülüklerin yerine getirilmesi gerekir.
Sigorta şirketi vekili bakımından ise özellikle hekimlerin ve sağlık kuruluşlarının mesleki sorumluluk sigortalarından kaynaklanan uyuşmazlıklarda hasta kayıtlarının incelenmesi ihtiyacı doğmaktadır.
Sigortacının teminat kapsamını, tazminat talebini veya hukuki sorumluluğu değerlendirmek amacıyla bazı tıbbi verilere ihtiyaç duyması mümkündür. Ancak sigorta ilişkisinin varlığı, hastanın bütün sağlık geçmişinin sigorta şirketine veya vekiline sınırsız biçimde aktarılmasını haklı kılmaz.
Talep edilen kayıtların sigorta uyuşmazlığıyla bağlantısı, veri işlemenin zorunluluğu ve aktarımın hukuki dayanağı ayrıca incelenmelidir.
Görüldüğü üzere, malpraktis davalarında hasta vekilinin müvekkiline ait sağlık kayıtlarına erişimi ile hekim, hastane veya sigorta şirketi vekilinin bir başka kişiye ait sağlık verilerini hukuki savunma amacıyla talep etmesi aynı hukuki durumda değildir.
Üçüncü Kişilerin Sağlık Verilerinin Talep Edilmesi ve Danıştay Kararları
Kişisel Sağlık Verileri Hakkında Yönetmelik'in 10. maddesi, yürürlükte bulunduğu dönemde avukatların kendi müvekkillerinin sağlık verilerine erişimini düzenlemekteydi. Buna karşılık hekimin, hastanenin veya başka bir kişinin vekili tarafından hastaya ait kayıtların talep edilmesi farklı bir hukuki sorun oluşturmaktaydı.
Yönetmeliğin 10. maddesinin iptali istemiyle açılan davalardan birinde Danıştay 10. Dairesi, 07.11.2023 tarihli, E.2019/9732, K.2023/6565 sayılı kararıyla iptal istemini reddetmiştir.
Karar, 2019 tarihli Yönetmelik hükmü ile KVKK'nın değişiklik öncesindeki düzenlemeleri çerçevesinde verilmiştir.
Danıştay 10. Dairesinin 20.11.2025 tarihli, E.2022/6800, K.2025/5472 sayılı kararı ise üçüncü kişilere ait sağlık verilerinin talep edilmesi bakımından ayrıca önem taşımaktadır.
Karara konu uyuşmazlıkta, sağlık turizmi alanında faaliyet gösteren bir diş sağlığı polikliniğinin vekili, bazı yabancı hastaların Türkiye'de tedavi olup olmadıkları ve hangi poliklinikte tedavi gördüklerine ilişkin bilgileri İl Sağlık Müdürlüğünden talep etmiştir.
Talep, kişisel sağlık verilerinin korunmasına ilişkin mevzuat gerekçe gösterilerek reddedilmiştir.
Danıştay, bir kişinin Türkiye'de tedavi olup olmadığı ve hangi sağlık kuruluşunda tedavi gördüğü bilgisinin dahi özel nitelikli kişisel sağlık verisi olduğunu değerlendirmiş; somut olayda vekâlet ilişkisi bulunmayan üçüncü kişilerin sağlık verilerinin doğrudan talep edilmesine ilişkin ret işlemini hukuka uygun bulmuştur.
Kararın tam metni Danıştayın resmî karar arşivinde yayımlanmıştır.
Ancak burada karar tarihleri ve mevzuat değişiklikleri arasındaki ilişkiye dikkat edilmelidir.
Danıştayın 2025 tarihli kararı, Yönetmeliğin 10. maddesinin yürürlükten kaldırıldığı 3 Aralık 2025 tarihinden önce verilmiştir. Kararda eski Yönetmelik hükmü ile 7499 sayılı Kanun sonrasında değişen KVKK m. 6 birlikte değerlendirilmiş ve dava konusu düzenleme hukuka uygun bulunmuştur. Karar, temyiz yolu açık olmak üzere verilmiştir.
Dolayısıyla karar, bugün yürürlükte bulunmayan özel yetki şartının hâlen geçerli olduğunu göstermek amacıyla kullanılmamalıdır.
Buna karşılık kararın, başka kişilere ait sağlık verilerinin yalnızca avukat sıfatına veya hukuki uyuşmazlık iddiasına dayanılarak doğrudan talep edilemeyeceğine ilişkin somut olay değerlendirmesi önemini korumaktadır.
Bu nedenle üçüncü kişilerin sağlık kayıtlarına erişim taleplerinde, KVKK'nın güncel işleme şartlarının yanı sıra verinin elde edilme yöntemi ve sağlık kuruluşunun aktarım yetkisi ayrıca değerlendirilmelidir.
Mahkeme Aracılığıyla Sağlık Kayıtlarının Getirtilmesi ve Savunma Hakkı
Sağlık kuruluşundan doğrudan temin edilemeyen tıbbi kayıtların, hukuki uyuşmazlığın çözümü için gerekli olması hâlinde mahkeme aracılığıyla getirtilmesi mümkündür.
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 219 ve devamı maddelerinde belgelerin ibrazına ilişkin esaslar düzenlenmiştir. Özellikle 221. madde uyarınca mahkeme, üçüncü kişi veya kurumun elinde bulunan bir belgenin ispat bakımından zorunlu olduğuna karar verirse belgenin ibrazını emredebilir.
Tıbbi müdahalenin uygunluğunun, kusurun veya illiyet bağının incelendiği malpraktis davalarında sağlık kayıtlarının mahkeme aracılığıyla getirtilmesi, davanın aydınlatılması bakımından gerekli olabilir.
İdari yargıda re'sen araştırma ilkesi; ceza soruşturması ve kovuşturmasında ise delillerin yetkili mercilerce toplanmasına ilişkin hükümler çerçevesinde ilgili tıbbi kayıtların temini mümkündür.
Kişisel Verileri Koruma Kurulunun 14.09.2023 tarihli ve 2023/1578 sayılı kararı da mahkeme tarafından talep edilen hasta kayıtlarının aktarılması bakımından önemlidir.
Kurul, bir tıp merkezi tarafından hasta dosyasının mahkemeye gönderilmesine ilişkin şikâyeti değerlendirirken, mahkemenin HMK m. 221 kapsamında talep ettiği belgelerin gönderilmesinin hukuki dayanağının bulunduğunu kabul etmiştir.
Bununla birlikte özel nitelikli kişisel verilerin aktarılmasında gizlilik esaslarına uygun yöntemlerin kullanılması ve yeterli güvenlik önlemlerinin alınması gerektiğini ayrıca vurgulamıştır.
Bu kararın 2024 yılındaki KVKK değişikliğinden önce verildiği de göz önünde bulundurulmalıdır. Bununla birlikte mahkeme aracılığıyla belge temini ve veri güvenliğinin birlikte değerlendirilmesi bakımından önem taşımaktadır.
Sonuç olarak, hasta mahremiyetinin korunması, tıbbi kayıtların yargılama bakımından zorunlu olduğu durumlarda bunların hiçbir şekilde kullanılamayacağı anlamına gelmemektedir.
Ancak delillerin temin edilmesi ve dosyaya sunulması sırasında kişisel verilerin korunmasına ilişkin güvencelere uyulması gerekmektedir.
Hasta Mahremiyeti ve Sağlık Verilerinin Kullanılmasının Sınırları
Avukatların kişisel sağlık verilerine erişimi, yalnızca verilerin elde edilmesi bakımından değil, elde edilen kayıtların saklanması, kullanılması ve üçüncü kişilere aktarılması bakımından da değerlendirilmelidir.
KVKK'nın 4. maddesinde düzenlenen genel ilkeler uyarınca kişisel veriler belirli, açık ve meşru amaçlar için işlenmeli; işlendikleri amaçla bağlantılı, sınırlı ve ölçülü olmalıdır.
Avukatlık faaliyetlerinde sağlık kayıtlarının kullanılmasının hukuki bir dayanağa sahip olması, bu kayıtların uyuşmazlıkla ilgisi bulunmayan kişilerle paylaşılmasına veya farklı amaçlarla kullanılmasına izin vermez.
Özellikle tıbbi kayıtların başka hastalara, aile bireylerine veya üçüncü kişilere ait bilgiler içermesi hâlinde, bu kişilerin mahremiyetinin de korunması gerekmektedir.
Sağlık verilerinin elektronik ortamda saklanması ve aktarılmasında veri güvenliği önlemleri alınmalı; Avukatlık Kanunu'nun 36. maddesinde düzenlenen sır saklama yükümlülüğü ile kişisel verilerin korunmasına ilişkin yükümlülükler birlikte yerine getirilmelidir.
Ayrıca sağlık kayıtlarının hukuki savunma amacıyla dava dosyasına sunulması, dosyadaki özel nitelikli kişisel verilerin korunmasına yönelik tedbirlerin gerekliliğini ortadan kaldırmaz. Gerekli hâllerde erişimin sınırlandırılması, ilgisiz bilgilerin maskelenmesi ve uygun gizlilik tedbirlerinin alınması değerlendirilmelidir.
Sağlık kuruluşlarının bilgi sistemlerine teknik olarak erişilebilmesi de tek başına hukuka uygun erişim yetkisi oluşturmaz. Sağlık personelinin hasta verilerine erişimine ilişkin sınırlar, Sağlık Personelinin Kişisel Sağlık Verilerine Erişimi başlıklı yazımızda ayrıntılı olarak ele alınmıştır.
Hasta yakınları, kanuni temsilciler ve bakım veren kişilerin sağlık verilerine erişimi ise farklı hukuki şartlara tabi olup, Hasta Yakınlarının Kişisel Sağlık Verilerine Erişimi başlıklı makalemizde ayrıca incelenmektedir.
Sonuç
Kişisel Sağlık Verileri Hakkında Yönetmelik'in avukatların sağlık verilerine erişimini düzenleyen 10. maddesinin yürürlükten kaldırılması, avukatların müvekkillerine ait sağlık kayıtlarını talep edebilmeleri bakımından önemli bir değişikliktir.
Artık avukatın müvekkilinin kişisel sağlık verilerini talep edebilmesi için, yürürlükten kaldırılan Yönetmelik hükmü uyarınca vekâletnamede açık rızayı gösteren özel bir düzenleme bulunması zorunlu değildir.
Bununla birlikte sağlık verilerinin korunmasına ilişkin hukuki yükümlülükler devam etmektedir.
Özellikle malpraktis davalarında hasta, hekim, hastane ve sigorta şirketi vekillerinin sağlık kayıtlarına ulaşma ihtiyaçları farklı hukuki temellere dayanmaktadır. Bu nedenle her talep bakımından avukatın temsil yetkisi, verilerin işlenmesinin hukuki sebebi ve sağlık kuruluşunun aktarım yetkisi birlikte incelenmelidir.
KVKK'nın 6. maddesinde yapılan değişiklik, bir hakkın tesisi, kullanılması veya korunması için zorunlu olan sağlık verilerinin açık rıza aranmaksızın işlenmesine imkân tanımaktadır. Ancak bu imkân, sağlık verilerine sınırsız erişim hakkı olarak yorumlanamaz.
Kanaatimizce hukuki değerlendirmede esas alınması gereken, sağlık verilerinin korunması ile adil yargılanma ve savunma hakkının kullanılmasının birbirini dışlayan haklar olarak görülmemesidir.
Hukuki uyuşmazlığın çözümü için gerekli tıbbi kayıtların hukuka uygun yöntemlerle temin edilmesi sağlanırken, hastanın mahremiyetinin ve kişisel sağlık verilerinin korunmasına ilişkin güvenceler de muhafaza edilmelidir.
İlk yayın: 08.09.2020
Özgün yazar: Av. Benay Çaylak
Güncelleme:
04.11.2026 – Av. Ayşe Gül Hanyaloğlu
